தனிமை

நீ இல்லாத

தனிமையில்

நானும்

இருப்பதில்லை

நீ என்னைவிட்டுப்

போகும்போது

என்னையும்

எடுத்துக்கொண்டு

போய்விடுகிறாய்

வாழ்க்கை நிறையக் கவிதை

அழாமல்

கவலைகளைக்

கொண்டாட

கவிதைகள்

கைகொடுக்கின்றன

கன்னத்தை வருடும்

கண்ணீர்த்துளியை விட

தனிமையில்

நல்ல

நண்பன் இல்லை

கவலைகளை

ரசிக்கப்பழகாவிட்டால்

வாழ்க்கையின்

பெரும்பகுதி

ரசிப்பதற்குஎதுவும்

இல்லாமலேயே
கழிந்து விடும்

என் ஒவ்வொரு

கவலையிலும்

ஒளிந்திருக்கும்

நான்

தொலைத்த

சந்தோசத்தைக்

கண்டு பிடித்தே

என்
கவலைகளைப்

போக்கிக் கொள்கிறேன்

வாழ்க்கை நிறையக் கவிதை

தனிமையை

நேசிக்க

வைக்கும்

இரவுக்கு

நன்றி...

ஒரு

ஏகாந்தத்திற்குள்ளும்

ஒளிந்திருக்கலாம்

ஒரு மாபெரும்

புரட்சியின்

இரைச்சல் ...

யதார்த்த

முரண்பாடுகளிலும்

முளைக்கலாம்

ஒரு ............!

உழைத்துக்

கொண்டிருக்கும்

விழிப்புலன்

அற்றவனைப்

பார்த்தபோது

வெட்கித்

தலைகுனிந்தது

என் விழி...

சாவதில் ஒன்றும்

பயமில்லை

எனக்கு

ஆனால்

அதற்கு முன்

வாழ வேண்டும்

காத்திருத்தல்

எந்த ஒரு

கணத்திலும்

உனக்கும்

என் மீது

காதல் வரலாம்

அந்தக் கணம்

என்

மரணமாகக் கூட

இருக்கலாம் .....

ஒரு காதலின் கதை

உயிர் உடலுக்குள்

காதல் உயிருக்குள்

சொல்லிக்கொண்டு

வருவதில்லை

வந்தபின்பு

எவ்வளவு

சொன்னாலும்

போவதில்லை

காதல்

என்னை மறந்துவிடு

என்று இலகுவாகச்

சொல்லிவிட்டாய்

அவ்வளவு இலகுவாக

மறக்க

முடியுமென்றால்

அது காதலே

இல்லை

எனக்கு

காதலிக்க மட்டும்தான்

தெரியும்

காதலை அழிக்கவல்ல

நான் உன்னோட

வாழ நினைத்தது

நான்

வாழ்வதற்காக அல்ல

உன்னை

வாழ வைப்பதற்காக

உன்னைப் பார்த்த

என் கண்கள்

எங்கே பார்த்தாலும்

அங்கே

கவிதை முளைக்கிறது

நீ வெளியே

வந்தால்

வெள்ளிக்கிழமை

தங்கக் கிழமை

ஆகிப்போகிறது

நீ

1,2,3,4...

எழுதியதைப்

பார்த்தபின்புதான்

வார்த்தைகளால்

மட்டுமல்ல

வெறும் இலக்கங்களாலும்

கவிதை

எழுதலாம் என்று

அறிந்து கொண்டேன்

உயிர்வாழ

உணவு

தேவையில்லை

நீ வருகின்ற

கனவு போதும்

எத்தனையோ

வருடங்களுக்குப்

பின்பு கூட

நாம் சந்திக்கலாம்

அப்போதுகூட

நான்

வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேனோ

இல்லையோ

கட்டாயமாய்

உன்னைக்

காதலித்துக்கொண்டிருப்பேன்